فك نميكردم يه روز تولد وبلاگم رو فراموش كنم ولي حالا ميبينم كه چهارشنبه هفته پيش بايد يه تبريكي به خودمو خودش ميگفتم!


پي نوشت:

آمدي گلم

دلم

حرمت نگه دار

كاين اشكها

خونبهاي عمر رفته من است.

روحش شاد      يادش گراميباد.


(نميدونم شعرو درست نوشتم يا نه ؟تو ذهنم اين بود!)

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

پي نوشت 2:

دمتون گرم كه تو اين وانفسا دل مردم رو كمي شاد ميكنين و هيجان رو به خونه ها ميارين...مدالهاي طلاتون ملاك نيس همينكه با اين وضعتيت  خودتونو به اونجا رسوندين براي ما عالميه!